ΝΙΚΟΠΟΛΗ

Η Αρχαία Νικόπολη ήταν πόλη της Ηπείρου που ιδρύθηκε από τουςΡωμαίους στη νοτιοδυτική Ήπειρο κοντά στην σημερινή Πρέβεζα. Ο αρχαιολογικός της χώρος αποτελεί σήμερα την μεγαλύτερη σε έκταση αρχαία πόλη της Ελλάδας (Χ.Γκούβας, 2009). Η Αρχαία Νικόπολη βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην ομώνυμη κοινότητα Νικόπολη στο πιο στενό σημείο του ισθμού της χερσονήσου της Πρέβεζας, επαρκώς προστατευμένη νομοθετικά από τη δόμηση, με αρχαιολογικό νόμο, και είναι επισκέψιμη. Εργασίες αναστήλωσης και ανάδειξης είναι συνεχώς σε εξέλιξη σε διάφορα σημεία του αρχαιολογικού χώρου. Την τελευταία δεκαετία καθαρίστηκαν και αναδείχθηκαν τα Τείχη, το Στάδιο και οι δύο Βασιλικές Αλκίσωνος και Δουμετίου. Το 2006-2009 ανασκάφηκε και αναδείχθηκε το Μνημείο Αυγούστου. Το έτος 2012-2013ανακατασκευάζεται η δυτική Κεντρική Πύλη των παλαιοχριστιανικών Τειχών και καθαρίζεται το Θέατρο Οκταβιανού, με πρωτοβουλία του συλλόγου "ΔΙΑΖΩΜΑ" κλπ. Η Νικόπολη πληθυσμιακά σύμφωνα με νεότερες μελέτες του Κωνσταντίνου Ζάχου υπολογίζεται να είχε πληθυσμό περί τις 150.000 άτομα, και προήλθε από την βίαιη πληθυσμιακή μετοίκηση άλλων Ηπειρωτικών πόλεων της Θεσπρωτίας, της Πρέβεζας, της Άρτας και της Ακαρνανίας

ΤΟ ΠΑΠΙΓΚΟ

To μικρό και το μεγάλο Πάπιγκο είναι δύο από τα 46 χωριά της οικιστικής, πολιτισμικής και ιστορικής ενότητας του Ζαγορίου, με συνολικό πληθυσμό 360 κατοίκους. Βρίσκονται 60 περίπου χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Ιωαννίνων, στη σκιά της Αστράκας (κορυφής της Τύμφης ή Γκαμήλας) κάτω από τους επιβλητικούς πύργους που δεσπόζουν σε όλη την περιοχή σχηματίζοντας, στα βόρεια τη χαράδρα του Αώου και στα νοτιοδυτικά το επιβλητικό φαράγγι του Βίκου, με τον ποταμό Βοϊδομάτη. Το μεγάλο Πάπιγκο βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων και το μικρό Πάπιγκο σε υψόμετρο 980 μέτρων και απέχουν μεταξύ τους περίπου 2 χλμ.

Τα δύο χωριά ανήκουν στον Εθνικό Δρυμό Βίκου-Αώου και αποτελούν πόλο έλξης καθ’ όλη την διάρκεια του έτους. Η ποικιλομορφία της χλωρίδας και πανίδας της περιοχής και η πλούσια βλάστηση από φυλλοβόλα δέντρα, κάνουν τα γύρω τοπία εντυπωσιακά, με χρώματα που αλλάζουν κάθε εποχή του έτους, ενώ η παραδοσιακή αρχιτεκτονική των οικισμών (χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός από το 1974) και η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά τους, τα καθιστούν έναν ιδιαίτερο προορισμό. Τα παραδοσιακά πλακόστρωτα καλντερίμια, η όμορφη πλατεία με τον πλάτανο στη μέση, τα εντυπωσιακά ηπειρώτικα αρχοντικά σπίτια (που στο εσωτερικό τους σώζονται υπέροχες τοιχογραφίες), οι πέτρινες βρύσες, τα γεφύρια και τα ξωκλήσια, αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της περιοχής.

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

Το γεφύρι της Πλάκας ήταν ένα πέτρινο τοξωτό γεφύρι στον Άραχθο ποταμό. Βρισκόταν στο Πρώην Δήμο Πραμάντων σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από ταΓιάννενα και ένωνε τους νομούς Ιωαννίνων και Άρτας. Χτισμένο το 1866, ήταν μονότοξο, με άνοιγμα κάμαρας 40 μέτρα, ύψος 19 μέτρα και με άνοιγμα στην κορυφή 3,2 μέτρα.^[1] Θεωρούνταν το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι τωνΒαλκανίων.^[2]

Το κεντρικό του τόξο κατέρρευσε την 1 Φεβρουαρίου 2015, όταν από ισχυρές βροχοπτώσεις πλημμύρισε.^[2] Την επόμενη μέρα, ο Αναπληρωτής Υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης και εκπρόσωποι του Υπουργείου Πολιτισμού ταξίδεψαν στην περιοχή για να εκτιμήσουν την κατάσταση και ανακοίνωσαν ότι ήταν τεχνικά εφικτό να αποκαταστήσουν την ιστορική γέφυρα. Τα υλικά θα ανακτηθούν από τον ποταμό και την μελέτη την έχει αναλάβει το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ^[5]

ΤΟ ΝΗΣΑΚΙ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Στο Νησί Ιωαννίνων: Τα επτά αξιόλογα μοναστήρια: Μονή Αγίου Νικολάου Φιλανθρωπινών, μονή Αγίου Παντελεήμονα, μονή Ντίλιου, μονή Ελεούσας Γκιουμάτων του 13ου αιώνα, μονή μεταμορφώσεως Σωτήρος του 17ου αιώνα, μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου του 1506. Σημαντικό αξιοθέατο και το Ιστορικόμουσείο της Νήσου.

και ηΜονή Προφήτη Ηλία χτισμένη στην κορυφή του νησιού. Οι ιστορικές αναφορές για το νησί ξεκινούν τον 13ο αιώνα όταν ιδρύθηκαν τα πρώτα μοναστήρια. Το πρώτο μοναστήρι που ιδρύθηκε στο νησί ήταν ηΜονή του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών που ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και το καθολικό της κτίστηκε το 1292 όπως αναφέρεται σε επιγραφή στην είσοδο του ναού. Κτήτορας της μονής αναφέρεται ο Μιχαήλ Φιλανθρωπινός που είχε διατελέσει και μητροπολίτης Ιαωννίνων. Την ίδια περίπου περίοδο ιδρύθηκε και η Μονή Αγίου Νικολάου Ντίλιου (ή Στρατηγόπουλου) που ιδρύθηκε από την Βυζαντινή οικογένεια των Στρατηγόπουλων.^[1] Τον 16ο αιώνα η μοναστική κοινότητα στο νησί άκμασε με αποτέλεσμα να ιδρυθούν άλλες δύο μονές. Η Μονή του Αγίου Νικολάου Mεθοδίου που μετονομάστηκε αργότερα σε Αγία Ελεούσα και ηΜονή Προδρόμου, ενώ τον επόμενο αιώνα ιδρύθηκαν άλλες τρεις μονές ΗΜονή του Αγίου Παντελεήμονα, η Mονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρα